in

زندگی شیطان 7 هزار سال قبل از اینکه انسان آفریده شود چگونه بود؟

گفتیم که شیطان از طایفه جن بود، و قرآن هم این مطلب را با صراحت بیان می کند و می فرماید:

« و اذا قلنا للملائکه اسجدوا لادم، فسجدوا الا ابلیس کان من الجن ففسق عن امر ربه؛ »

ای رسول ما (یاد کن وقتی را که به ملائکه گفتیم: بر آدم سجده کنید، همه سجده کردند جز ابلیس، که او از جن بود، و بدین روی از اطاعت خدای خود سرپیچی نمود و سجده نکرد).

زندگی شیطان هزاران سال قبل از اینکه خداوند انسان را خلق کند چگونه بوده است؟

او مدتی از عمر خود را در میان جن سپری کرده و با آنان معاشر بوده، تا وقتی که فتنه و فساد، کشت و کشتار در میان آنان برپا شد.

 

در این هنگام خداوند اراده کرد که آنان را نابود فرماید:

عده ای از ملائکه را فرستاد تا با شمشیرهای خود با آنها جنگیدند و همه آنها را کشتند. در این میان، شیطان جان سالم به در برد و از مرگ نجات پیدا کرد و به دست ملائکه اسیر شد.

 

به فرشتگان گفت:

من، از جمله مؤمنان هستم (و در فتنه و فساد شرکت نداشتم.) شما تمام خویشان و هم نوعان مرا کشتید و من تنها ماندم. مرا با خودتان به آسمان ببرید، تا در آن جا با شما باشم و خدای خود را عبادت کنم.

 

فرشتگان از خداوند جویای تکلیف شدند. خداوند به آنها اجازه داد که او را به آسمان ببرند. زمانی که به آسمان رسید به گردش در آسمان ها و بررسی پرداخت.

دید ملائکه مقام قربی دارند و دائماً مشغول عبادت هستند. به طمع این که مقام آنها را حیازت کند؛ مشغول، عبادت شد. حتی خواست بر آن ها پیشی بگیرد. چون کفر او ظاهر شد؛ خطاب «فَاخْرُجْ مِنْها» رسید.

 

با این بیان مشخص شد که شیطان قبل از سجده بر آدم مرتد و کافر بوده است و فعل به صورت ماضی(کان) آمده است.

علاوه بر این، موجودات زمینی شبیه به انسان که قبل از حضرت آدم بودند؛ آنان نیز مانند ما موجوداتی مختار بودند. از این رو طبعاً بین آنان افراد مؤمن و کافر نیز وجود داشتند.

 

در تفسیر عیاشی از امام صادق علیه السلام روایت کرده که فرمود:

اگر ملائکه موجودات زمینی را قبلاً ندیده بودند؛ که خونریزی کردند؛ از کجا گفتند: «أَ تَجْعَلُ فِیها مَنْ یُفْسِدُ فِیها وَ یَسْفِکُ الدِّماءَ »

 

در آن میان لوحی را دید که چیزهایی بر آن نوشته شده؛ مثلا نوشته بود:

« انی لا اضیع عمل عامل منکم. بلی من عمل و اءراد الدنیا اعطاه الله منها و من عمل و اراد الاخره بلع الله تعالی مناه و من یرد حرث الاخره نزدله فی حرثه ما نشاء و من یرد حرث الدنیا نؤته منها و ماله فی الاخره من خلاق »

(من پاداش هیچ عمل کننده ای را ضایع نمی کنم؛ بلی، کسی که کاری کند و اراده دنیا نماید، خدا دنیا را به او می بخشد و کسی که آخرت را بخواهد، خداوند او را به آرزویش می رساند.
و کسی که پاداش آخرت را بخواهد به او برکت می دهیم و بر نتیجه اش می افزاییم و آنها که فقط مال دنیا را می طلبند، کمی از آن به آنها می دهیم، اما در آخرت هیچ نصیبی ندارند).

 

پیش خود فکر کرد که آخرت نسیه و دنیا نقد است. تصمیم گرفت دنیا را به وسیله عبادت های طولانی به دست آورد.

 

لذا در میان ملائکه آن قدر عبادت کرد تا سرور و رئیس همه فرشتگان شد و طاووس ملائکه نام گرفت!
بر منبری می نشست و ملائکه در مقابل او با احترام می ایستادند. وقتی فهمید با این عبادت ها می تواند دنیا را جست و جو کند؛ از این رو، آن چه در قلب سیاه خود پنهان داشت آشکار ساخت و ادعا نمود من از آدم برترم و در برابر او به خاک نخواهم افتاد!

 

به درخواست شیطان و اذن خدا، فرشتگان آن ملعون را به آسمان بردند. روزی که به آسمان رسید شنبه و زمانی که به آسمان هفتم رسید روز جمعه بود.

در آسمان اول مدت هزار سال خدا را پرستید.
پس از آن به آسمان دوم بالا رفت و در آن جا هم هزار سال عبادت کرد.
آن گاه به آسمان سوم و چهارم تا آسمان هفتم اوج گرفت. در هر آسمان مدت هزار سال خدا را بندگی کرد.

در آسمان هفتم مستقر و چنان مشغول عبادت شد که باید عبادت کند. به طوری که جبرئیل و اسرافیل و میکائیل وقتی او را دیدند به یک دیگر می گفتند:

خداوند، عشق و علاقه به عبادت و قدرتی که به این بنده داده به هیچ کس نداده است. بندگی او هم چنان ادامه داشت تا وقتی که خداوند اراده کرد آدم را بیافریند.

 

خداوند متعال در قرآن می فرماید:

«و اذ قلنا للملائکه اسجدوا لادم فسجدوا الا ابلیس ابی واستکبر و کان من الکافرین »

و چون فرشتگان را فرمان دادیم که بر آدم سجده کنند. همه سجده کردند؛ مگر شیطان که ابا و تکبر ورزید و از فرقه کافران بود.

 

حضرت علی(ع) نیز می فرمایند:

«فاعتبروا بما کان من فعل الله بابلیس اذا حبط عمله الطویل و جهده الجهید و کان قد عبدالله سته آلاف »

پند و عبرت گیرید به آنچه خداوند با ابلیس رفتار کرد. در آن هنگام که اعمال و عبادات طولانی و تلاش و کوشش های او را که شش هزار سال بندگی خدا کرده بود … به ساعتی تکبر ورزیدن بر باد داد.

دیگر این که، کفر موجب حبط عمل است. تکبری که موجب کفر شیطان شد؛ همانند جرقه ای بود که انبار باروت را به خاکستر تبدیل کند.

 

لذا عبادت طولانی ابلیس را، تکبر و عصیان و عدم تسلیم، یک جا از بین برد. به همین جهت، خدای سبحان در قرآن مجید می فرماید:

«و اذ قلنا للملائکه اسجدوا لادم فسجدوا الا ابلیس ابی و استکبر و کان من الکافرین»

ابلیس در اثر استکبار و نافرمانی از کافران شد.

 

حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام در نهج البلاغه (خطبه قاصعه) درباره نکوهش عبادت او و متکبران می فرماید:

( شیطان، مدت شش هزار سال خدا را پرستش کرد که فقط چهار هزار سال آن را دو رکعت نماز خواند! )

بعد میافزاید: معلوم نیست که این شش هزار سال از سال های دنیا است یا از سال های آخرت. اگر از سالهای دنیا بوده که همان شش هزار سال خواهد بود و اگر از سالهای آخرت باشد، هر یک روز آن طبق قرآن مجید که می فرماید:

« فی یوم کان مقداره خمسین اءلف سنه؛ »

(در روزی که مقدار آن به اندازه پنجاه هزار سال – از سالهای دنیا – خواهد بود).

 

(جمع سال دنیا) 109500000000 (سال دنیا) 50000 * (روز) 365 *(سال آخرت) 6000
در نتیجه؛ اگر شش هزار سال را ضرب در سیصد و شصت و پنج روز، و حاصل را در پنجاه هزار ضرب کنیم جمعا: صد و نه میلیارد و پانصد میلیون سال دنیا می شود؛

یعنی شیطان این مدت، خدا را عبادت کرده و دایما مشغول نیایش و ستایش او بوده است.

 

در روایت دیگری از امام جعفر صادق علیه السلام آمده که:

شیطان در آسمان طی هفت هزار سال خدا را با دو رکعت نماز عبادت کرد خداوند هم، در مقابل آن دو رکعت نماز که – هفت هزار سال طول کشید – ثواب هایی برای او در نظر گرفت.

این مطلب چطور بود؟

3 points
Upvote Downvote

نویسنده حسین

ما در مجموعه "نماز شب" وظیفه خودمان می دانیم با ارزش ترین مطالبی که حرف خدا، پیامبر و ائمه معصومین است را به زبان ساده منتشر کنیم تا نوری باشد در این تاریکی آخرالزمان.

۲ Comments

یک دیدگاه بگذار

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

10 اشتباه بزرگی که شیطان مرتکب شد و بعد از آن تصمیم گرفت از این طریق به افکار انسان نفوذ کند و او را گمراه نماید

شیطان تا چه زمانی زنده است؟ چطوری و بدست چه کسی کشته می شود؟