in

نشانه های آخرالزمان و سال های پایانی قبل از ظهور از زبان پیامبر (قسمت اول)

فتنه های آخرالزّمان و فتنه های قبل از قیام حضرت مهدی علیه السلام و نشانه های ظهور آن حضرت فراوان در کتب حدیث بیان شده است.

اکثر آنها نشان دهنده فساد اعتقادی و اخلاقی و مالی و ناموسی مردم آخرالزّمان می باشد و بیشتر آنها در این زمان بین مردم مشاهده می شود.

و حقّاً با این وضعیّت، زندگی برای انسان مؤمن تلخ و ناگوار است و بدتر از آن این است که امیدی نمی رود که این مردم به صلاح و دیانت باز گردند؛

چرا که دین بین آنان ارزشی ندارد بلکه افراد مؤمن و متدیّن بین این مردم منفور و مطرود و مورد اهانت و تحقیر و دشنام هستند.

مردم آنان را به بی خردی و نادانی و عقب ماندگی و خیانت نسبت می دهند، در این میان اهل علم و روحانیّون بیش از مؤمنین دیگر مورد تحقیر و توهین و آزار و دشنام واقع می شوند.

اکنون یکی از سخنان رسول خداصلی الله علیه وآله را درباره مردم آخرالزّمان بیان می کنیم، به امید آن که شاید با شنیدن این حدیث عبرتی حاصل شود و افراد ناآگاه متنبّه و بیدار شوند .

و مسیر خود را عوض کنند و رو به خدا و آیین قرآن و دین و اولیای خدا بیاورند و با شنیدن این مفاسد، دین برای آنان ارزشمند گردد إن شاء اللَّه و لا حول و لا قوّه إلاّ باللَّه.

 

فضل بن شاذان در کتاب غیبت خود از عبداللَّه بن عبّاس نقل نموده که گوید:

ما در سال حجّه الوداع با رسول خداصلی الله علیه وآله حجّ به جا آوردیم، تا این که روزی رسول خداصلی الله علیه وآله حلقه درب کعبه را گرفت و روی مبارک خود را به ما نمود و فرمود:

«ای مردم! می خواهید نشانه های قیامت [ و آخر الزّمان] را برای شما بگویم؟»

اصحاب گفتند:آری یا رسول اللَّه. رسول خداصلی الله علیه وآله فرمود:

 

نشانه های قیامت [ و آخر الزّمان] چند چیز است:

  • ضایع نمودن نمازها.
  • پیروی از شهوات و رو آوردن به هواها و هوس رانی ها.
  • احترام و تعظیم مال دنیا.
  • فروختن دین به دنیا.

سپس فرمود: «با این وضعیّت قلب مؤمن در درون او آب می شود همان گونه که نمک در آب، آب می شود، از این که منکر و گناه را می بیند و قدرت تغییر آن را ندارد»

 

  1. در آن زمان رهبران مردم اهل جور و ستم هستند و وزرای آنان فاسق و اهل گناه می باشند.
  2. عرفای آنان ستمگر خواهند بود.
  3. امنای آنان اهل خیانت اند، و منکر را معروف می دانند.
  4. در آن زمان خائن را امین می شمارند.
  5. دروغگو را صادق می پندارند.
  6. راستگو را تکذیب می کنند.
  7. زن ها امیر و رئیس می شوند.
  8. مردم با زن ها مشورت می کنند و آنان را مشاور خود قرار می دهند.
  9. بچّه صفتان بر منبرها بالا می روند.
  10. دروغ نزد آنان ظرافت نامیده می شود در حالی که لعنت خدا بر دروغگو خواهد بود گر چه شیرین زبان باشد.
  11. پرداخت زکات برای آنان سخت خواهد بود و آن را خسارت و زیان بزرگی می دانند.
  12. به پدر و مادرهای خود توهین می کنند و به آنان دشنام می دهند.
  13. مردم آن زمان از دوست [ واقعی] خود بیزاری می جویند و با دشمنان خدا همنشین می شوند.
  14. زن ها در تجارت با مردها شریک خواهند شد.
  15. برای مسائل جنسی مردها به مردها اکتفا می کنند و زن ها به زن ها ) و لواط و مساحقه رایج می شود(همان گونه که مرد برای کنیز خود غیرت نشان می دهد، مردم آن زمان برای پسر بچّه امرد نیز غیرت نشان می دهند.)
  16. مردها خود را شبیه به زن ها می کنند و زن ها نیز خود را شبیه به مردان می کنند.
  17. زن ها بر زین [ اسب]ها سوار می شوند ( و راننده مرکب های متعارف می شوند).
  18. مساجد را همانند کنیسه ها و معبدهای یهود و نصاری طلاکاری می نمایند.
  19. قرآن ها را زیور می کنند.
  20. مناره های مساجد را طولانی می کنند.
  21. صف های جماعت زیاد می شود و اخلاص کمیاب می گردد.
  22. ائمّه جماعات مایل به دنیا و ریاست های باطل می شوند.
  23. در چنین زمانی قلب های مردم با یکدیگر دشمنی دارد و زبان هایشان مختلف می باشد.
  24. مردهای امّت من خود را با طلا زینت می کنند و لباس هایی از حریر و دیباج و از پوست سمور می پوشند.
  25. معاملات مردم همراه با ربا و رشوه می شود.
  26. دین را زمین می گذارند و دنیا را برمی دارند.
  27. طلاق و جدایی و شکّ و نفاق فراوان می شود، آنان [با این اعمال] آسیبی به خدا نمی توانند برسانند.
  28. طبل و شطرنج و نرد و آلات لهو و غنا و موسیقی آشکار می شود و مردم به این اعمال و سایر آلات لهوی مایل می گردند، آگاه باشید کسی که به یکی از آنان در این اعمال کمک مالی و غیره بکند مانند آن است که هفتاد مرتبه با مادر خود در داخل کعبه زنا کرده باشد.
  29. سپس فرمود: «در چنین زمانی اشرار بر آنان حاکم می شوند، و محرّمات خدا هتک می شود و مردم از راه گناه کاسبی می کنند، و اشراربر اخیار مسلّط می شوند:»
  30. مردم آن زمان در لباس با یکدیگر مفاخره می کنند.
  31. مردم آن زمان معصیت و زنا و غنا و ملاهی را نیکو می شمارند.
  32. در چنین زمانی باران کمیاب می شود.
  33. خوبان و اهل صلاح خشم می کنند.
  34. دروغ فراوان و آشکار می شود.
  35. نیاز مردم آشکار می گردد و فقر و تنگدستی فراوان می شود.
  36. عدّه ای قرآن را برای غیر خدا یاد می گیرند و آن را با صوت لهوی می خوانند.
  37. عدّه ای فقه را برای غیر خدا می خوانند.
  38. اولاد زنا فراوان می شود.
  39. با قرآن آوازه خوانی می کنند، لعنت خدا بر آنان باد.
  40. امر به معروف و نهی از منکر را انکار می کنند [ و جزء دستورات دین نمی دانند] و کار به جایی می رسد که مؤمن در آن زمان ذلیل تر از کنیز خواهد بود.
  41. بین علما و پیشوایانشان دشمنی و بدگویی رایج می شود، چنین مردمی در آسمان ها و زمین پلید و نجس نامیده می شوند.
  42. غنی و ثروتمند از ترس این که فقیر از او سؤال کند فرار می نماید، و فقیر در مجالس می گردد و کسی چیزی به او نمی دهد.
  43. در آن زمان افراد درس نخوانده برای مردم سخن می گویند.
  44. برکت از مردم برداشته می شود.
  45. باران در غیر فصل خود می بارد.
  46. چون شخصی وارد بازار می شود از اهل بازار جز شکایت از خدا نمی شنود، یکی می گوید: چیزی نفروخته ام، دیگری می گوید: سودی نبرده ام، در چنین زمانی رهبرانی بر آنان حکومت می کنند که اگر سخن بگویند آنان را می کشند و اگر سکوت کنند خون آنان را مباح می شمارند، ترس و وحشت، آنان را فرا می گیرد و همواره در هراس و خوف به سر می برند، تا این که جمعیّتی از مشرق و جمعیّتی از مغرب به آنان هجوم می آورند.
  47. در آن زمان وای بر ضعفای امّت من از عقوبت های الهی، مردم آن زمان نه بر صغیر رحم می کنند و نه احترام کبیر را رعایت می نمایند و نه حریمی از حریم های خدا را رعایت می نمایند.
  48. جثّه و هیکل آنان شکل انسان است و قلوبشان قلوب شیاطین می باشد، و چیزی نمی گذرد که زمین، لرزه ای پیدا می کند و اهل هر منطقه ای فکر می کنند این لرزه در ناحیه آنان رخ داده است.

 

پس مدّتی – مطابق مشیّت خدا – می گذرد و مردم به همان وضع خواهند ماند تا این که زمین آنچه در درون خود – از طلا و نقره – دارد بیرون می ریزد».

سپس رسول خداصلی الله علیه وآله با دست مبارک خود به استوانه های مسجد اشاره نمود. فرمود:

 

«طلا و نقره ها همانند این ها می باشد [ و لکن] برای مردم در آن روز سودی ندارد، سپس خورشید از مغرب طلوع می کند، ( و قیام حضرت مهدی علیه السلام شروع می شود)

 

تا این که فرمود: «ای مردم! من در این نزدیکی از دنیا می روم و اکنون شما را به وصیّت مهمّی وصیّت و سفارش می نمایم، شما باید وصیّت مرا حفظ کنید.»

 

سپس فرمود: «إِنِّی تارِکٌ فِیکُمُ الثَّقَلَیْنِ کِتابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِی أَهْلَ بَیْتِی إِنْ تَمَسَّکْتُمْ بِهِما لَنْ تَضِلُّوا أَبَداً، مَعاشِرَ النَّاسِ إِنِّی مُنْذِرٌ وَ عَلِیٌّ هادٍ وَ الْعاقِبَهُ لِلْمُتَّقِینَ، وَ الْحَمْدُ للَّهِ ِ رَبِّ الْعالَمِینَ»

 

مضمون این حدیث با اختلاف برخی از عبارات و برخی از جملات در بسیاری از کتب حدیث مانند کمال الدّین و ثواب الأعمال و وسائل الشّیعه و کافی و بحار و مستدرک سفینه البحار و مستدرک حاکم و کنز العمّال و غیره ذکر شده است.

 

این حدیث و امثال آن گویای این است که مؤمن در آخرالزّمان باید شدیداً از دین خود مواظبت کند و از قرآن و خاندان وحی جدا نشود و همواره منتظر فرج امام زمان خود صلوات اللَّه و سلامه علیه و علی آبائه باشد.

 

از اختلاط با مردم آخرالزّمان هراس داشته باشد و برای حفظ دین خود محرومیّت ها را تحمّل نماید و اگر فکر کند که باید همرنگ جماعت باشد تا رسوا نشود، بداند که همرنگ جماعت شدن مساوی با از دست دادن دین خواهد بود، و لا حول و لا قوّه إلّا باللَّه العلیّ العظیم.

این مطلب چطور بود؟

0 points
Upvote Downvote

نویسنده حسین

ما در مجموعه "نماز شب" وظیفه خودمان می دانیم با ارزش ترین مطالبی که حرف خدا، پیامبر و ائمه معصومین است را به زبان ساده منتشر کنیم تا نوری باشد در این تاریکی آخرالزمان.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

11 امتحان الهی در آخرالزمان که حتما از تو گرفته می شود

نشانه های آخرالزمان – چطور مردم در آخرالزمان دین شان را به دنیا می فروشند (قسمت دوم)